Orgon is beslist GEEN Nulpuntenergie

torus

Hoewel de termen orgon en nulpunt-energie overal als synoniem worden gebruikt is het belangrijk te begrijpen waarom dit pertinent onjuist is. Middels de Luriaanse torusafbeelding heb ik een van de meest eenvoudige weergaves van ons tijd/ruimte/bewustzijn/kundalini(energie)-continuüm neergezet. De belangrijkste illusie die de Luriaanse torus omver blaast is de illusie van de “De Bron” waar alles uit voort zou komen. Er is helemaal geen bron, enkel een eeuwig cybernetisch gebeuren of spel. Dit eeuwig gebeuren is de correlatieve dialectiek en dynamiek tussen een centripetaal yin-zog en een centrifugale yang-vortex en twee raakvlakken. Allereerst een overslagpunt, een nulpunt dat als non-lokaliteit, schematisch in het centrum van de torus zit net “boven” het bereik van yin en net “onder” het domein van yang. Daarnaast raken ze elkaar op wat ik de levensequator hebt genoemd. Het eerste raakvlak is metafysisch. Het tweede fysisch want dat vloeit door onze concrete wereld overal waar yin-yang synergie plaatsvindt, dus waar de krachten evenredig sterk zijn. Yin en yang zijn dan in werkelijkheid ook geen polariserende energieën maar vormen een doorlopende zelfvernieuwende stroom. Deze energiestroom is kundalini (tao, spanda). Op het fysische raakvlak van yin en yang ontstaat orgon, zuivere levensenergie. Andere (juiste) benamingen voor orgon, zijn Od (19de eeuws Duits), jing-qi (taoïstische term) en mana (Polynesisch). Nulpuntenergie of tachyonenergie zijn totaal andere energievormen dan orgon, die niet met orgon verward mogen worden en er niet me gecombineerd.

Waar mannelijk en vrouwelijk, organisch en anorganisch een spanningsveld opbouwen ontstaat orgon als een soort bio-electrische lading. Het verwarrende aan de begrippen nulpuntenergie en orgon is dat Wilhelm Reich de energie die Karl von Reichenbach (1788 – 1869) al eerder met Od had aangeduid, orgon noemde, naar de energie die vrijkomt bij een orgasme. Tijdens een orgasme, bij mannen tijdens de ejaculatie en bij vrouwen wanneer het clitoraal wordt getriggerd is er een analogie tussen je psycho-energetisch-fysiek systeem met energie die uit het nulpunt ontlaadt. Erotische spanning is de grootste natuurlijke orgonschepper die er is, maar deze erotiek vindt plaats op wat op de torus de levens-equator is. Deze positie binnen het tijd/ruimte/bewustzijn/energie-continuüm is de vrouwelijke of godinnenlijke equivalent van het mannelijke of goddelijke centrum van de torus waar ons psycho-energetisch fysiek systeem dus ook een analogie mee ondergaat. Orgon zou je dyadische (vrouwelijke) tachyonenergie kunnen noemen en tachyonenergie monadische (mannelijke) orgon. Echter als levende biologische wezens voedt orgon ons kort door de bocht het meest en is de accumulatie van orgon als het ware een luciferisch proces van het leven veroveren en intensiveren juist door van de twee polen van het nulpunt weg te blijven, respectievelijk het negatieve dat wat geen binnen kent) en het positieve (dat wat geen buiten kent).

Orgon is wat gefotografeerd wordt op Kirlian-foto’s. Orgon beschermt in tegenstelling tot tachyonenergie wel goed tegen Wi-Fi, al heb ik het dan over de vervuiling van buitenaf, niet over de Wi-Fi die van je iPad of Laptop of smartphone straalt (tot 300.000 microwatt/meter²). Tegen grof zendmastgeweld richt orgon helaas vrij weinig uit of je zou werkelijk gigantische hoeveelheden moeten inzetten want met een stuk of tien holy handgranates kom je er niet. Tegen relatief mild zendmastgeweld kun je redelijk bufferen als de constructie van je woning dat toelaat. Je moet dan gefaseerd orgonvelden opzetten. Punt is wel dat zeker waar ik woon in de Jordaan we hier afwisselend 9 tot 17 verschillende Wi-Fi-velden kunnen meten. Met de bioniet (biologische orgoniet) die ik maak zijn die goed te bufferen al is alle Wi-Fi uitzetten natuurlijk ideaal. Met orgon haal je in wezen een stuk natuur terug dat uit je leefomgeving wordt gebeukt. Dat is ook nog eens een kwestie van fine tuning. Bij meer elektrosmog gaat orgoniet meer orgon produceren. In een huis dat behoorlijk veel straling te verstouwen heeft kunnen dezelfde orgonieten die in het ene huis voor een goed leefklimaat zorgen in een zwaarder bestraald huis zoveel orgon afgeven dat je er slaperig en passief van wordt. In een paradox is iets minder orgon dan soms beter.

Zie ook de pagina over bioniet (biologische orgoniet)